|
بیکارسازی در
ایران صدرا و دور جدید مبارزات کارگران
بخش نخست طرح ضد
کارگری سرمایه داران و دولت آن ها برای اخراج جمع زیادی از کارگران ایران صدرا
از امروز به اجرا نهاده شد. 400 کارگر از کار بیکار شدند و طرح بیکار سازی 600
کارگر دیگر شرکت در دستور کار است. سرنوشت اشتغال و ادامه کار کارگران کارخانه
ایران صدرا مدت مدیدی است که محور مهم جنگ و ستیز جاری صاحبان سرمایه و توده
کارگر شاغل در این مؤسسه است. در طول این مدت سرمایه داران با توافق دستگاه های
دولتی حامی خویش چندین بار دست به اخراج کارگران زده اند. آخرین بار در نوروز
همین امسال بود که کارفرمای شرکت 400 کارگر را به بهانه پایان مدت قرار داد
بیکار ساخت. این کارگران دقیقاً همین 400 نفری هستند که اکنون با گذشت فقط 3
ماه از آن تاریخ دوباره اخراج شده اند. در واقعه شروع سال جاری کارگران اخراجی
ایران صدرا صحنه پرشکوهی از مبارزه و اعتراض را در برابر سرمایه داران و عمال
دولتی آن ها به نمایش نهادند. آنان دروازه ورودی کارخانه را اشغال کردند و از
همزنجیران شاغل خود خواستند که از ورود به کارخانه و راه انداختن چرخ تولید
خودداری کنند. کارگران همزمان در مسیر عبور مسافران نوروزی که از مناطق مختلف
ایران و کشورهای ساحل خلیج وارد بوشهر شده بودند دست به اجتماع زدند و اعتراض
خویش علیه اقدامات ستم سرمایه داران و خطر حتمی گرسنگی و فقر و فلاکت خانواده
های خود را به گوش آنان و از این طریق به گوش کارگران در جاهای دیگر رساندند.
در روزهای نوروز
موج نیرومند مبارزات کارگران صاحبان سرمایه و دستگاه های دولتی را مجبور به عقب
نشینی کرد. آنان قبول کردند که کارگران به سر کار باز گردند و برای غلبه بر
عصیان و خشم و قهر توده های کارگر حتی وعده دادند که برای تضمین تداوم اشتغال
آنان کارهایی انجام دهند. کارفرمایان و دولت آن ها درست همزمان به صورت نقشه
مند و برنامه ریزی شده شروع به ساختن زمینه های لازم برای کاهش وسیع نیروی کار
کارخانه کردند. قبل از هر چیز با مسؤلان اداره کار وارد مذاکره شدند تا
پیرامون اجرای یک دسیسه مشترک ضد کارگری و انسان ستیزانه با آنان به توافق
برسند. بر اساس این دسیسه مسؤلان دولتی اداره کار اعلام می کردند که کارگران
اخراجی می توانند برای مدتی از یک سطح بسیار نازل بیمه بیکاری بهره مند شوند.
این گام نخست اجرای توطئه بود و این هدف را دنبال می کرد که شاید از میزان خشم
و قهر و شدت عصیان کارگران نسبت به بیکارسازی ها و فشار سهمگین گرسنگی متعاقب
آن کاسته شود. فاز دوم توطئه اخراج عملی کارگران به صورت زمان بندی شده و طی
چند نوبت مختلف بود. این زمان بندی نیز به این دلیل صورت می گرفت که صفوف متحد
کارگران در معرض اخراج حتی الامکان در هم شکسته شود و همه آن ها با هم به طور
متحد و یکصدا دست به مبارزه نزنند. کارفرمایان و دولت آن ها همه این دسیسه های
شوم را علیه توده های کارگر ایران صدرا تدارک دیده اند و اکنون گام به گام در
صدد اجرای آن هستند. اخراج 400 کارگر در روزهای اخیر یکی از حلقه های شوم این
توطئه است.
سؤال بسیار
اساسی در اینجا این است که کارگران اخراجی و در معرض اخراج ایران صدرا چه باید
بکنند و در مقابل تعرضات هار سرمایه چه اقداماتی را می توانند انجام دهند. ما
قبلاً در این زمینه بحث کرده ایم و اکنون با توجه به آنچه رخ داده و در شرف رخ
دادن است یک بار دیگر نکات اساسی حرف های خویش را تکرار می کنیم. این نکات
عبارتند از:
1. مقدم بر هر
چیز باید تمامی توطئه های سرمایه داران و دولت آن ها را نقش بر آب کرد. پرداخت
چند ماه و هر ماه چند تومان بیمه بیکاری حتی اگر پرداخت شود مشکل هیچ کارگری را
حل نمی کند. هیچ کس نباید فریب این دسیسه را بخورد. هدف صاحبان سرمایه صرفاً
فریب دادن ما و پیش بردن نقشه های شوم ضد کارگری خویش است. آنان به محض اطمینان
از امکان مهار شعله های خشم و اعتراض ما هیچ ریالی بیمه بیکاری پرداخت نخواهند
کرد. توطئه آن ها برای عدم اخراج یکجای کارگران نیز نباید انبوه کارگران در
معرض اخراج یا حتی کارگرانی را که تهدید به اخراج نشده اند فریب دهد. همه ما
برای هر لحظه و هر کجا آماج تعرض و تهاجم هر چه هارتر سرمایه هستیم و هیچ
کارگری در جامعه ما حتی برای فروش فردای نیروی کار خود نیزهیچ تضمینی ندارد.
2. همه ما
کارگران باید دست اتحاد با همدیگر را هر چه سخت تر فشار دهیم. کارگران اخراجی و
در معرض اخراج باید با سایر همزنجیران خود گفتگو کنند. آن ها باید تمامی
ترفندها و دسیسه پردازی های سرمایه داران را برای همگان افشا کنند. کارگران
باید همزمان تلاش کنند تا با کارگران حوزه های دیگر کار و تولید ارتباط برقرار
کنند. مبارزه علیه اخراج کارگران ایران صدرا باید و می تواند ستون فقرات یک
جنبش نیرومند کارگری در سطح استان بوشهر علیه سرمایه و دولت سرمایه داری گردد.
3. در متن این
تلاش باید شورای ضد سرمایه داری خود را تشکیل دهیم و از درون این شورا با دخالت
خلاق و مؤثر و آگاه همه احاد کارگران برنامه سنجیده و جامعی را برای تماس با
کارگران همه مناطق دیگر ایران و جلب حمایت آنان از جنبش خویش تنظیم و به اجرا
گذاریم. بسیار طبیعی است که ارتباط با کارگران نفت وگاز وآب و برق و حمل و نقل
و صنایع استراتژیک باید از بیشترین اولویت برخودار باشد.
4. به کمک شورای
ضدسرمایه داری خود کل کارخانه ایران صدرا را تصرف کنیم و اداره و برنامه ریزی
کار و تولید آن را به دست گیریم.
5. با اتکا به
قدرت متحد دسته جمعی و طبقاتی خود دولت سرمایه داری را مجبور کنیم که تمام
نیازهای اداره کارخانه را در اختیار شورای کارخانه قرار دهد.
کارگران ایران
صدرا به طور واقعی راه دیگری برای ادامه مبارزه ندارند. یک چیز را فراموش
نکنیم. به هر میزان که ما وسیعتر، مصمم تر و فعال تر وارد میدان مبارزه برای
حصول این هدف ها گردیم کفه توازن قوا به سود ما و به زیان صاحبان سرمایه و دولت
آنها تغییر می کند. این بسیار مهم است که اگر ما حتی موفق به پیمودن راه خویش
تا آخر نشویم اولاً سنگ بنای درستی را برای مبارزات بعدی خود نه فقط در ایران
صدرا و سطح استان بوشهر بلکه در وسعت جنبش طبقاتی خویش در سراسر ایران گذاشته
ایم، ثانیاً به یمن هر میزان پیروزی که در این مسیر به دست آوریم سرمایه داران
و دولتشان را به دادن امتیازات بیشتر مجبور خواهیم کرد.
1تیر 87
برای تماس اینجا را کلیک کنید | 
