اخراج ۱۷۷ کارگر اسپاربانک در نروژ

امروز دوشنبه ۱6 نوامبر کنوت بکولد مسئول اتحادیه کارگری در یک مصاحبه مطبوعاتی  از طرح اخراج ۱۷۷ تن از کارگران اسپار بانک خبر داد. بکولد گفت که ماه اوت هئیت رئیسه بانک در جلسه ای با حضور مسئولان اتحادیه تصمیم به اخراج ۱55 کارگر بخش بیمه های بانکی در شهرهای اسلو، ترومسو و تونسبرگ را با او وشریکانش در میان گذاشته اند. او ادامه داد که در این مدت جلسات متعددی با هیئت رئیسه سپاربانک داشته اند، اما هیچ  اشاره ای به محتوای گفتگوهای سران اتحادیه با کارفرمایان نکرد. تنها گلایه توخالی آقای بکولد از کارفرمایان این بود که به وعده های خویش درست عمل نکرده اند. او شرح می دهد که بر سر اخراج 155 کارگر توافق قطعی داشته اند اما کارفرمایان این تعداد را به 177 نفر افزایش داده اند. این تنها گلایه رئیس اتحادیه از همتایان سرمایه دار خویش در اسپاربانک بود. گلایه ای چنان دوستانه و صمیمانه که بیش از حد قابل اغماض بود و طرح آن محلی از اعراب نداشت!! بیشرمی آقای بکولد و شرکای سرمایه دار او در صدر اتحادیه کارگران بانک البته به اینجا ختم نشد. وی در بخش آخر سخنانش سنگ تمام گذاشت و گفت که ما موفقیت بزرگی داشتیم. او در شرح این موفقیت گفت که توانسته است کارفرمایان را قانع کند که در صورت اخراج هر کارگر، به ازای هرسال سابقه کار دستمزد 15 روز را به وی بدهند!!  مثلا اگر کارگری ۲ سال سابقه کار دارد یک ماه دستمزد به او بدهند و اورا اخراج کنند!! نکته بسیار شنیدنی تر در این میان آن است که در تمامی دوره طولانی گفتگوی سران اتحادیه و صاحبان سرمایه هیچ کارگر بانک و هیچ کدام از 177 کارگر محکوم به اخراج هیچ نوع اطلاعی از تصمیمات مشترک اتحادیه و کارفرمایان بانک نداشته اند. سران اتحادیه موضوع را با هیچ کارگری درمیان ننهاده اند. آنان تمامی راه های احتمالی اعتراض و مقاومت کارگران را بر روی آن ها سد کرده اند. کارگران را در بی خبری مطلق دست بسته تسلیم سرمایه دار کرده اند تا وی با فراغ بال و بی هیچ دغدغه خیال همه آن ها را اخراج کند. رؤسای اتحادیه تمامی وظیفه اتحادیه گری خود را به تمام و کمال علیه کارگران و به نفع سرمایه داران انجام داده اند. کارگران زمانی از ماجرا اطلاع پیدا می کنند که نمایندگان واقعی سرمایه در لباس دروغین نمایندگی آن ها پرونده اخراجشان را کامل و احکام بیکارسازی همگیشان را صادر کرده اند. در شرایط دهشتبار کنونی جنبش کارگری نروژ این کارگران راهی جز تسلیم در قبال تصمیم سرمایه داران ندارند. سرمایه داران و اتحادیه دست در دست هم علیه آن ها به هر توطئه ای دست می زنند. هر نوع اعتصاب آنان وحشی قلمداد می گردد و مستوجب تعقیب و مجازات و جریمه اعلام می شود. توده های کارگر نروژ زمانی می توانند جلو این اخراج ها را بگیرند که اتحادیه های سرمایه پرست را ترک کنند و خودشان با عزم راسخ دست به کار تشکیل شوراهای ضدسرمایه داری شوند. تنها راه برون رفت جنبش کارگری از وضعیت دردناک و تأسف آور موجود خروج آگاهانه و متحد از چنبره جنبش نکبت بار اتحادیه ای است . تا زمانی که این اتفاق نیفتد کارگران شاهد سلاخی هرچه دردناک تر خود خواهند بود.

منبع سایت نروژی جنبش آزاد اتحادیه ای

نوامبر 2009