تظاهرات اعتراضی کارگران مخابرات راه دور در سخنرانی احمدی نژاد

داستان دو سال مبارزه مستمر کارگران مخابرات راه دور شیراز را کمتر کسی نمی داند. کمتر هفته ای است که از اعتراض این کارگران و تظاهرات و اجتماعات اعتراضی آنان، از تعویق چندین ماهه حقوق آنان، از خودکشی چند کارگر کارخانه، از وضعیت رقت بار گرسنگی و آوارگی و فاجعه معیشت چند صد کارگر این مرکز گزارشی در سایت های مختلف منتشر نشده باشد. با همه این ها و با وجود تمامی این مبارزه ها و خودکشی ها و شکایت ها کماکان چندین ماه است که کارگران از گرسنگی مفرط و مزمن و کشنده رنج می کشند، خانواده های آن ها در آتش فقر و نداری و بدبختی می سوزند و بازهم هیچ ریالی دستمزد به آنان پرداخت نمی شود. آخرین اجتماع اعتراضی کارگران همزمان با مسافرت احمدی نژاد به شیراز روی داده است. 500 کارگر دست در دست هم به سوی ورزشگاه حافظیه شیراز محل سخنرانی احمدی نژاد حرکت می کنند. آنان در مقابل ورزشگاه تظاهرات می کنند. با زبانی خشمگین و دلی مالامال از قهر و نفرت بر سر دولتیان سرمایه و شخص رئیس جمهوری فریاد می زنند که « هیچ نانی در سفره نداریم». بر روی پلاکاردها می نویسند که « وعده ها چه شد؟». تکلیف دستمزدهای پرداخت نشده و نان شب ما چه می شود؟ کارگران فریاد سر می دهند که 23 میلیارد تومانی که به نام حقوق ما به سرمایه داران داده شد به کجا رفت و چرا هیچ ریالی به هیچ کدام ما نرسید؟ کارگران تظاهرات اعتراضی خود را ادامه دادند و متولیان حریم استثمار و قدرت و جنایت سرمایه هیچ توجهی به حرف های آنان نکردند.  

1 دی 88